Een paar dagen geleden kreeg ik een appje van een oude schoolvriend van mij. Steven. Hij is bezig met een schrijfcursus en kreeg als opdracht een recensie schrijven en hoe leuk, hij koos ervoor een recensie over mijn boek te schrijven. Dire stuurde hij me toe. ik ben er heel blij mee. En hij kreeg er ook nog een 10 voor! Hieronder de recensie:
Pijnlijke gebeurtenissen uit de tweede wereldoorlog kunnen als nooit voorbijgaande herinneringen zijn. Wat doe je als je onverwachts achter geheimen uit het verleden komt, zeker als het je familie betreft? Hoe rijm je je eigen leven als je onbewust deel hebt uitgemaakt van samenspannen met de vijand? Uit het oogpunt gezien van drie vrouwen, maken we kennis met hoe complex het allemaal kan zijn. Eva, Sterre en Pien moeten met deze vraagstukken proberen te leven, hoe moeilijk dat ook kan zijn.
Rachel de Meijer zag vanuit haar eerste boek ’Tussenland, een reis door `Zeeuw-Vlaanderen’ aanknopingspunten voor het schrijven van dit fictieve verhaal, dat zomaar echt gebeurd zou kunnen zijn. Net als diverse NOS-collega’s van haar, schreef ze een boek over haar roots.
In haar opvolger, het fictieve ‘Kleurhonger’, maken we langzaamaan kennis met de drie protagonisten. In het boek, opgedeeld in drie delen, elke vrouw één deel, zien we hen om de beurt met hun karakters, de onhebbelijkheden, de krachten, de trauma’s en de pijn die voortleeft in het licht van nazi-Duitsland. Dit met het gevolg om uiteindelijk samen te versmelten. De Meijer heeft gebruik gemaakt van onderzoek in het Centraal Archief Bijzondere Rechtspleging (CABR). In Den Haag.
Deels geschreven vanuit auctoriaal perspectief, deels komen de vrouwen zelf ook aan het woord. We maken kennis met Eva. Als jonge vrouw in de jaren ’80 van de 20e eeuw woont ze in Amsterdam. Je moet misschien enigszins Amsterdammer zijn, om de beschreven gebouwen te herkennen. Interessanter is de wijze waarop plotseling de tweede wereldoorlog binnen dreunt in haar leven. Wat is toch dat geheim dat deels onthuld wordt door de tandartsassistente? En waarom geven haar ouders geen fatsoenlijk antwoord?
Kleurhonger start met Eva als ze met haar vader aan het ziekbed van haar moeder, zit, die geplaagd wordt door zenuwinzinkingen. IJlend over haarzelf en over diverse mannen waar het een en ander mee gebeurd lijkt te zijn.
Onverwachts voegt Sterre zich bij hen in het gezin, die net als Eva met vragen zit, al is het uit een heel andere hoek bekeken. Door de komst van Sterre wordt Eva gedwongen de waarheid van haar ouders onder ogen te zien, ook al was dat haar misschien liever bespaard gebleven.
Een interessante wending krijgt de geheimzinnigheid in het derde deel van het boek als Pien een flink aandeel blijkt te hebben in de antwoorden van de twee andere dames. Ze doet een boekje open over schokkende gebeurtenissen maar heeft misschien zelf wel de meeste pijn.
Tachtig jaar geleden woede de tweede wereldoorlog en tot de dag van vandaag komen nieuwe verhalen naar boven. Wonderlijk, maar zeker ook verschrikkelijk, dat we nog steeds de gevolgen van wat toen gebeurd is dagelijks kunnen voelen.
In deze, met momenten, spannende literaire fictie, laat de Meijer ons meekijken in de beklemmende familiegeschiedenis van de drie dames vanaf het begin van de oorlog tot heden, als het pijnlijke raadsel van hen langzaamaan ontrafeld wordt.
Het boek groeit in kracht en taal naarmate je verder in het verhaal komt. Je struint door tientallen jaren en steeds voel je dat de verschrikkingen van nazi-Duitsland aanwezig zijn. De erfenis van de NSB druipt nog jaren door. In een inventief gevonden einde in het boek wordt nog eens teruggekeken naar de levens van Eva, Sterre en Pien.