Aan de hand van een aantal cases brengt ze het leven van de Zeeuws-Vlamingen in beeld. Ze neemt je mee het erf op van de sociaal wat onahdige boer André die zelfmoord pleegde, gaat mosselrestaurants af en spreekt met markante figuren die ieder op hun manier met beide benen stevig in de klei staan, zoals een wethouder in Axel en kunstenaars uit Groede en Oostburg.

Je moet dan ook niet denken dat je met een doorwrochte studie van het gebied of een coherente historische studie van doen hebt. Het interessante van De Meijers human-interestachtige aanpak is dat je het gevoel krijgt deel uit te maken van deze Zeeuwsche gemeenschap. Je bent dankzij het boek van De Meijer niet langer een buitenstaander. 

Zo neem je het op voor Lodewijk van den Berg, die in Sluiskil geëerd wordt met een buste, en ben je het ermee eens dat niet Wubbo Ockels, maar hij toch echt de eerste in Nederland geboren ruimtevaarder is. 

Of praat je mee over de vele auto-ongelukkenwaarbij regelmatig Belgen zijn betrokken die 'na een copieuze mosselmaaltijd nog wel eens met een slok op achter het stuur gaan zitten'. 

Dat zijn dan overigens wel de conusmenten zonder wie 'de eetcultuur in Cadzand-Bad nooit zo ontwikkeld zouzijn', aldus Syrco Bakker, de chefkok van Pure C, die lang bij het sterrenrestaurant Oud-Sluis heeft gewerkt. De oorspronkelijke eetcultuur van de Zeeuws-Vlamingen maakte dat ze liever zelf kookten dan uit eten gingen - iets wat in grote delen van Zeeuws-Vlaanderen waarschijnlijk nog steeds als een goed gebruik wordt gezien. 

Ook al verlang je soms naar iets meer context en ook als is het vakantieseizoen bij het ter perse gaan van dit artikel al weer achter de rug, Tussenland is een heel prettig reisboek. Al lezende ligt Zuid-˜Beveland weer aan de overkant, is er meer regen en duurt het niet lang meer eer het blad valt. met de zee in je neus rijd je langs een vogelverschrikker in pas ingezaaid land. Nog even en men slaat de strandhuisjes op. Als je het boek dichtslaat, kun je je weer opmaken voor een volgende lauwe winter.